|
|
De uitstootlading van de modelraketmotor kan zo krachtig zijn, dat een 'starre' verbinding
van de neuskegel met de rompbuis, door middel van een niet elastisch stuk draad, niet een
ideale oplossing is. Door de grote ruk, kunnen de onderdelen van elkaar losscheuren en dat
is niet de bedoeling. Je raakt onderdelen of zelfs je gehele model kwijt en er kunnen flinke
beschadigingen optreden aan je zo mooi gebouwde model.
De oplossing: Een schokkoord Het schokkoord is vaak gemaakt van elastiek, eventueel verweven met draad (katoen of kunststof). In kledingstukken is dit regelmatig terug te vinden. Het draad in het elastiek zorgt ervoor dat het elastiek niet onbeperkt kan uitrekken en daarmee wordt het knappen van het elastiek voorkomen. Ook kan het wat van de verschroeiende hitte van de motoruitstoot opvangen. Wel zo veilig. Onderstaande plaatjes geven wat voorbeelden van schokkoorden. |
Schokkoord, elastisch, rood, dia. 1,4mm. Voor de wat lichtere modellen. Rek vermogen: minimaal 2,7x de originele lengte. Materiaal: 4 elastische kerndraden, omweven met versterkende kunststof vezels. Het witte strookje is een schokkoord anker. Daarmee kan het schokkoord aan de binnenkant, bovenin de rompbuis worden verlijmd. Er kan ook een haakje aan een ASPAR of centreerring van het motorhuis worden gemaakt, waaraan het schokkoord word bevestigd. |
Schokkoord, elastisch, blauw, dia. 2mm. Voor de wat zwaardere modellen. Rek vermogen: minimaal 2,6x de originele lengte. Materiaal: 6 elastische kerndraden, omweven met versterkende kunststof vezels. |
Schokkoord, elastisch, zwart, dia. 3mm. Voor de zwaardere modellen. Rek vermogen: minimaal 2,6x de originele lengte. Materiaal: elastische kerndraden, omweven met versterkende kunststof vezels. Dit schokkoord is te dik voor gebruik met een papieren schokkoordanker. Er kan een haakje aan een ASPAR, boven in de romp buis, of aan een centreerring van het motorhuis worden gemaakt, waaraan het schokkoord worden bevestigd. |
Statisch schokkoord:
Kevlar schokkoord In verschillende treksterktes van 32, 45, 68, 90, 114, 136, 160 of 181 Kg. Het voordeel van Kevlar is dat het supersterk is en bestand tegen flink hogere temperaturen (vergeleken met het elastiche schokkoord). Gebruik bij voorkeur Kevlar schokkoord als onderlijn (dicht bij de motor) en elastisch schokkoord als bovenlijn (aan de neuskegel) om de schok van de motoruitstoot op te vangen. |
Kevlar schokkoord |
Nylon schokkoord |
|
Grote/zware modellen gebruiken zwaar uitgevoerde schokkoorden/banden van
bijvoorbeeld gewoven kevlar, of gewoven nylon. Deze worden alleen voor de grote(re)
modelraketten gebruikt. Dunner kevlar draad, een beetje te vergelijken met de dikte
van vliegertouw, wordt steeds meer bij de kleine modelraketten toegepast.
Het voordeel is dat het veel minder hittegevoelig is. Nadeel: er zit geen rek in.
Een schokkoord kan, bij voorkeur, ook uit twee delen bestaan: een stuk niet elastische en een stuk elastische draad. Het gehele schokkoord hoeft dus niet elastisch te zijn. Daarom wordt bij de kleine modelraketten vaak een combinatie gebruikt van nylon of kevlar, met elastiek. Hierbij zit het kevlar- of nylondeel dan in de rompbuis, waar meer kans op contact met hitte/vuur vanuit de uitdrijflading bestaat. Het schokkoord is met een schokkoordanker(een papieren plakstrip) bevestigd aan het model, vaak is dat de binnenkant van de rompbuis. Maar het kan ook aan een vin, een speciaal aangebracht haakje of iets dergelijks zijn. Het andere uiteinde is bevestigd aan de neuskegel. Het schokkoord houdt deze beide delen van het model dus bij elkaar en vangt de eventuele schok van de uitstoot op. Het bergingssysteem (parachute/streamer) wordt meestal, enigszins bovenaan, het schokkoord geknoopt. Deze kan echter ook aan de neuskegel vastgemaakt worden, maar verdient niet de voorkeur. |
Schokkoord bevestiging. Uitleg met foto's:
Schokkoord Anker met de baan voor het Schokkoord en de twee vouwlijnen.
Vouw het Anker alvast een keer voor, op deze vouwlijnen. Sectie 1 bovenop Sectie 2
en dan deze beide, op Sectie 3. Dat is zo meteen handig met het verlijmen.
Aan de achterzijde van het Anker zetten we even een kruis, op Sectie 2.
Het Kevlar Schokkoord komt, zoals op de foto, op de aangegeven baan te liggen.
Breng lijm aan op de Schokkoord baan en op Sectie 1 van het Anker.
Het Schokkoord nu in de lijm, op de baan, aanbrengen. Ook het Schokkoord nu met wat lijm insmeren.
Vervolgens Sectie 1 omvouwen op de stippellijn, op Sectie 2.
Goed aandrukken en overtollige lijm wegvegen.
Het omgevouwen deel nu, tot aan de stippellijn, met lijm insmeren en bovenop Sectie 3 vouwen.
Het aangebrachtte kruis wordt nu zichtbaar. (als het goed is, hahaha)
Bij het vastdrukken van het Anker kun je goed je vingers zo houden als op het plaatje.
De duim op de blanke achterkant en de twee vingers op het kruis.
Het anker met het Schokkoord krijgt dan al een beetje de ronde vorm van de buis.
Schokkoord in buis bevestigen
Nadat het Anker redelijk gedroogd is kun je de kant met het kruisje insmeren met houtlijm.
Die plakken we binnenin de Rompbuis tegen de wand.
Dit is de kant met de vouw van Sectie 1 en 2, de minst 'gladde' kant.
De 'gladde' kant blijft dan zichtbaar in de buis en heeft zo min mogelijk hoekjes
waar de chute achter kan haken.
!
Plaats het Anker ver genoeg naar beneden, zodat het schouderstuk van de Neuskegel er goed in past.
Dat kun je van tevoren met een potloodstreep even aangeven.
Met een platte gestrekte vinger kun je het Anker tegen de binnenkant drukken.
De buis leg je daarvoor op de hoek van een tafel, zodat de vinnen uit kunnen steken
naast de tafel en je de buis wat heen en weer kunt rollen.
Druk het hele Anker een minuut goed vast.
! Let op je vinnen en druk je buis niet plat...
Plaatsing van het Anker, goed aangedrukt. Hier getoond met het enkele Schokkoord.
Het kevlar koord met een knoopje vastmaken aan het rode Schokkoord.
